“Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood, …”  Zo gaat het in het liedje van Boudewijn de Groot (Youtube)

Maar fietsers krijgen het deze dagen toch zwaar te verduren; zoals uw dienaar elke ochtend en avond, al fietsend naar z’n werk, mag ondervinden.

Al moet ik zeggen dat de strooi- en ruimingdiensten erg hun best doen om de meeste wegen sneeuw- en ijsvrij te houden. Maar ze kunnen natuurlijk niet met een tandenborstel alle voegjes gaan vegen om elk minuscuul plekje ijs of sneeuw weg te halen.

Dus naast het trotseren van de ochtendlijke koude is de nodige concentratie en focus nodig om je fietsvehikel op het rechte pad te houden en af en toe te corrigeren bij een lichte uitschuiver over een sneeuw of ijsvlek. Opnieuw opgevroren ijshoopjes trachten dan ook nog eens je voorwiel bruusk in een ander spoor dan het jouwe te planten met weer het nodige kunst en vliegwerk om stevig op de baan te blijven.

En toch merk ik dat de échte fietsers, ook zij die zelfs een reserveauto thuis hebben staan, trouw blijven aan hun ochtendlijke trip en er niet voor terugdeinzen om de auto aan de kant te laten voor eenflinke portie sneeuw en koude.

Aan de fietsenstallingen te zien blijft de hoeveelheid winterse fietsers goed op peil en geraken ze heelhuis op hun werk en terug thuis.

De beloning aan de streep is dan ook fenomenaal. Buiten een stel rode billen en ingevroren wangen krijg je na een tijdje een warme gloed over je heen (mits de hulp van een tasje koffie of thee) die met weinig gevoelens te vergelijken zijn. Laat ons zeggen dat nog één gevoel hoger op de ladder staat en dit mag je zelf aanvullen

Qua sterkte van onze eenzame fietsers valt dus het allemaal wel mee, buiten het feit dat ze eenzaam blijven en koning auto blijft overheersen/domineren, onze eenzame fietser is nog steeds sterk: “Kromgebogen over z’n stuur ploegend tegen de wind en door de sneeuw …”

Twitter.com/DeYourie - Volgende blog terug over bouwen.