Hoeveel virtuele deadlines zullen er deze dagen wel niet in het water gevallen zijn ? De chape moest nog geplaatst worden, dat den bouw al meer ‘onder dak’ zou staan of dat den bezetter zijn witsel al maar tegen de muren zou hebben hangen, en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Allemaal in de kiem gesmoord door een fameuze winterprik.
Maar ’t heeft zo zijn voordelen. De bouwvakkers mogen gaan ‘doppen’ (weerverlet) en andere arbeiders komen ’s avonds thuis van het werk en kunnen gezellig de thermostaat wat hoger draaien of voor ’t stoveke gaan zitten en languit loeren naar kabouter wesley en consorten, en de televisieavond afsluiten met een episode van de slimste mens of een filmpje op het adult channel van Prime.
Maar de keerzijde van deze ‘vriesweermedaille’ wordt gepeperd gepresenteerd aan die brave en noestig arbeidende bouwvakkers. Zij missen de vrijdag voor het starten van het bouwverlof hun recht om ‘s middags de werf te laten voor wat ze is, om vanaf dan deftig hunne congé ‘in te zetten’.
Neen, dit jaar geen zatte bedoening bij de afspraak in café’s ‘de sportvriend’ en ‘de reisduif’, en ook geen overheerlijk afsluitend feestmaal bij de friturist om de volgende hoek. De horeca zal er dus ook niet wel bij varen.
Maar dat laat de hedendaagse bouwvakker niet aan zijn hart komen, zij zullen wel afstand kunnen doen van het nostalgische ritueel ‘Het inzetten van het bouwverlof’, dat was trouwens maar een privilege uit een ver verleden voor echte bouwvakkers die gans hun ‘kazeem’ (= 2 weken loon) opzopen in groezelige kroegen waar nog een potige vrouw achter den toog stond (waarschijnlijk wiske of simón genaamd), en sanseveria’s op de vensterbanken stonden.
’Het inzetten van’t bouwverlof’ – Nostalgie uit een ver verleden, over vriendschap, vakmanschap en camaraderie, dat enkel nog maar doorverteld kan worden via aangedikte verhalen aan de nieuwe generatie bouwvakkers !
