January 23rd, 2010 by admin
No comments »
’t Is begin van het jaar en ze zijn er weer, de bouwbeurzen die mekaar in ijltempo opvolgen en allen beweren het beste van de Belgische bouwwereld in huis te hebben.
Beginnen doen ze allemaal met een door marketeers ingefluisterd ‘Thema’. Een saus om de boel zachtjes door de keeltjes te duwen van de potentiële beursbezoekers.
Over dat thema hoefde je de voorbije jaren niet lang je hoofd over te breken. Zelfs een debiele marketeer zag in dat je moest meesurfen op de gratuite ecologische vibes die zelfs de meest vervuilende producenten zich toeeigenden. Ja, ecologisch bouwen, energievriendelijk bouwen, duurzaam bouwen of kortweg Energie, dat waren de ronkende thema’s van de beurzen van de voorbije jaren. Een zoete marketingsaus met zure nasmaak, met waarschijnlijk enkel zuurremmende gaviscon als enige soelaas voor de symptomatische pijnbestrijding achteraf.
Maar wat viel er vooral op die zogenaamde energievriendelijke bouwbeurzen van de afgelopen jaren. Alle standhouders waren op enkele na identiek dezelfde als de daaraan voorafgaande jaren. Enkel wat meer firma’s die, vooral voor snel geldgewin, de zonnepanelenhype achternaholden met gehaaide ‘hard selling’ verkopers op hun standen. Gewoonweg tenenkrullend.
En zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan, denken we maar aan het feit dat elke firma nu ecologisch en tegelijk duurzaam is. Het is niet omdat je als CO2 spuwende firma 3 zonnepanelen op je dak legt dat je plots een ecologische trendsetter bent. De echte ecologisch en duurzaam ondernemende firma’s à la Ecover zijn nog altijd maar op één hand te tellen in België.
Ja heren bouwbeurzen, ga maar gewoon terug naar jullie core business: Beurzen organiseren, zorgen voor veel standhouders en volk (met de bijhorende winstgevende opbrengst, want elk jaar wordt het standgeld opgetrokken ondanks de crisis) en een hapklaar aperitiefhapje als ‘thema’, maar blijf aub van dure duurzame en ecologische termen met je pollen af !
Foei zouden ze tegen de kindjes zeggen.
Twitter.com/deYourie
January 9th, 2010 by admin
No comments »
“Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood, …” Zo gaat het in het liedje van Boudewijn de Groot (Youtube)
Maar fietsers krijgen het deze dagen toch zwaar te verduren; zoals uw dienaar elke ochtend en avond, al fietsend naar z’n werk, mag ondervinden.
Al moet ik zeggen dat de strooi- en ruimingdiensten erg hun best doen om de meeste wegen sneeuw- en ijsvrij te houden. Maar ze kunnen natuurlijk niet met een tandenborstel alle voegjes gaan vegen om elk minuscuul plekje ijs of sneeuw weg te halen.
Dus naast het trotseren van de ochtendlijke koude is de nodige concentratie en focus nodig om je fietsvehikel op het rechte pad te houden en af en toe te corrigeren bij een lichte uitschuiver over een sneeuw of ijsvlek. Opnieuw opgevroren ijshoopjes trachten dan ook nog eens je voorwiel bruusk in een ander spoor dan het jouwe te planten met weer het nodige kunst en vliegwerk om stevig op de baan te blijven.
En toch merk ik dat de échte fietsers, ook zij die zelfs een reserveauto thuis hebben staan, trouw blijven aan hun ochtendlijke trip en er niet voor terugdeinzen om de auto aan de kant te laten voor eenflinke portie sneeuw en koude.
Aan de fietsenstallingen te zien blijft de hoeveelheid winterse fietsers goed op peil en geraken ze heelhuis op hun werk en terug thuis.
De beloning aan de streep is dan ook fenomenaal. Buiten een stel rode billen en ingevroren wangen krijg je na een tijdje een warme gloed over je heen (mits de hulp van een tasje koffie of thee) die met weinig gevoelens te vergelijken zijn. Laat ons zeggen dat nog één gevoel hoger op de ladder staat en dit mag je zelf aanvullen 
Qua sterkte van onze eenzame fietsers valt dus het allemaal wel mee, buiten het feit dat ze eenzaam blijven en koning auto blijft overheersen/domineren, onze eenzame fietser is nog steeds sterk: “Kromgebogen over z’n stuur ploegend tegen de wind en door de sneeuw …”
Twitter.com/DeYourie - Volgende blog terug over bouwen.
December 18th, 2009 by admin
No comments »
Hoeveel virtuele deadlines zullen er deze dagen wel niet in het water gevallen zijn ? De chape moest nog geplaatst worden, dat den bouw al meer ‘onder dak’ zou staan of dat den bezetter zijn witsel al maar tegen de muren zou hebben hangen, en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Allemaal in de kiem gesmoord door een fameuze winterprik.
Maar ’t heeft zo zijn voordelen. De bouwvakkers mogen gaan ‘doppen’ (weerverlet) en andere arbeiders komen ’s avonds thuis van het werk en kunnen gezellig de thermostaat wat hoger draaien of voor ’t stoveke gaan zitten en languit loeren naar kabouter wesley en consorten, en de televisieavond afsluiten met een episode van de slimste mens of een filmpje op het adult channel van Prime.
Maar de keerzijde van deze ‘vriesweermedaille’ wordt gepeperd gepresenteerd aan die brave en noestig arbeidende bouwvakkers. Zij missen de vrijdag voor het starten van het bouwverlof hun recht om ‘s middags de werf te laten voor wat ze is, om vanaf dan deftig hunne congé ‘in te zetten’.
Neen, dit jaar geen zatte bedoening bij de afspraak in café’s ‘de sportvriend’ en ‘de reisduif’, en ook geen overheerlijk afsluitend feestmaal bij de friturist om de volgende hoek. De horeca zal er dus ook niet wel bij varen.
Maar dat laat de hedendaagse bouwvakker niet aan zijn hart komen, zij zullen wel afstand kunnen doen van het nostalgische ritueel ‘Het inzetten van het bouwverlof’, dat was trouwens maar een privilege uit een ver verleden voor echte bouwvakkers die gans hun ‘kazeem’ (= 2 weken loon) opzopen in groezelige kroegen waar nog een potige vrouw achter den toog stond (waarschijnlijk wiske of simón genaamd), en sanseveria’s op de vensterbanken stonden.
’Het inzetten van’t bouwverlof’ – Nostalgie uit een ver verleden, over vriendschap, vakmanschap en camaraderie, dat enkel nog maar doorverteld kan worden via aangedikte verhalen aan de nieuwe generatie bouwvakkers !
Twitter.com/deYourie
September 25th, 2009 by admin
1 comment »
Ja, ik beken. Ik ben een wielertoerist en pleeg als eens een tochtje te maken over de rustige Kempische wegeltjes. En wat krijg ik dan de laatste tijd voornamelijk te zien, zelfs in het meest verlaten wegeltje van het kleinste boerengat ? Inderdaad ‘ZONNEPANELEN’ !
En als er dan nog geen op een dak liggen staat er in vele gevallen een bordje aan de rooilijn met het gele formulier voor de aanvraag tot bouwvergunning van … ‘Zonnepanelen’.
Heel soms zijn de zonnepanelen esthetisch verantwoord geplaatst maar ook weer de meerderheid is een draak niet om aan te zien. Sommige huizen hangen zo vol dat het lijkt dat ze de hoeveelheid stroom van de kerncentrale van Doel willen opwekken.
Gesprekken met enkele burgerlijk ingenieurs elektriciteit leren mij echter dat zij fervent tegenstander zijn om nu al zonnepanelen te installeren omwille van het tot nu toe maar marginale rendement dat zij uit het zonlicht kunnen halen. Allen zijn ze het erover eens dat je best nog een tijdje wacht op de verhoopte technologische vooruitgang inzake rendement van de zonnepanelen.
Ter Info
De huidige generatie haalt slechts 9 à 14% van de beschikbare energie uit het zonlicht terwijl een zonneboiler vlot tot 85% van de energie haalt uit de zonnewermte. Om nog maar te zwijgen over de CO2 terugwintijd. (Het kan tot 15 jaar duren een je de CO2 gerecupereerd hebt die er tijdens de productie is ingestoken)
Ingenieurs pleiten er dan ook voor om voorlopig enkel gebruik te maken van een zonneboiler of WKK-installatie. (Warmtekrachtkoppeling Installatie).
Maar bovenal besluiten ze (en ik treed ze hier bij) van eerst te zorgen voor een deftig geïsoleerde woning alvorens mee te surfen op de golven van de ‘zonnepanelen Hype’.
http://twitter.com/deYourie
September 4th, 2009 by admin
1 comment »
Toen ik met Laatjebouwen.be startte kreeg ik veel vraag voor het bouwen van websites vanwege firma’s die nog geen ‘digitaal visitekaartje’ hadden.
Vandaar de oprichting van ‘Het Webhuisje’ naast Laatjebouwen.be. Met enkele partners maken we hiermee op maat gemaakte websites.
Maar al snel merkten we dat we niet het juiste fotomateriaal van onze klanten aangeleverd kregen. Dikwijls waren de foto’s op zich wel redelijk ok, maar ze waren echter niet geschikt voor gebruik op de website omwille van verkeerde cadrage (nl: beeldinraming), foute focus, enz …
Vandaar dat ik reeds enkele jaren geleden gestart ben met foto reportages op maat van de ‘website-klant’. Die foto reportages waren zo’n groot succes dat we deze nu ook los van het bouwen van een website uitvoeren.
En onlangs zijn we zelfs de trotse eigenaar geworden van een architectuurlens, de zogenaamde ‘Tilt en Shift’ lens. Hiermee kan ‘Het Webhuisje’ (Of moet het nu ook ‘FotoHuisje worden?) nu vorm geven aan al uw interieur- en architectuur fotoreportages.
Bekijk hier een beperkt deel van onze ‘portfolio website’ @Zenfolio.
(Beperkt omwille van copyright redenen – volledige portfolio op aanvraag)
Greetz ! Yourie
September 3rd, 2009 by admin
1 comment »
Was tijdens m’n vakantie in het ontieglijk kleine dorpje Kastelruth (in de Dolomieten) gepasseerd en viel bijna van m’n sokkel hoe ze een werfafsluiting daar aanpakken.
Ze kunnen er hier in België op 90% van alle bouwwerven nog iets van leren.
